Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Ήρθες πάλι

Στο όνειρό μου
Καθόμουν και παρακολουθούσα μια ομιλία και ήρθες και κάθισες δίπλα μου
και έμπλεξες τα δάχτυλά σου στα δικά μου στο αριστερό μου χέρι
και ένιωσα την ζέστη από τα δάχτυλά σου μέχρι την καρδιά μου
και όλο μου το σώμα να ανατριχιάζει 
και να θέλω να κολλήσω πάνω σου σαν στρείδι
και οι πεταλούδες να χορεύουν στο στομάχι μου
Θυμάσαι εκείνη την φορά που μου είχες πιάσει το χέρι και το χάιδευες τόση ώρα και εγώ έλιωσα?
Έτσι ένιωθα....
και με ρώτησες ποιος είναι δίπλα μου
και μου είπες μην φοβάσαι κανείς δεν θα σου κάνει τίποτα
Είμαι εδώ
και ξύπνησα πάλι κλαίγοντας γιατί ένιωθα ατελείωτη ερημιά
και δεν έπλυνα καν το αριστερό μου χέρι να μην φύγει η αίσθηση του δικού σου χεριού
ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
Μου λείπεις τόσα χρόνια και όμως ο πόνος είναι ο ίδιος
και πραγματικά υποφέρω
Νιώθω κατακερματισμένη
Νιώθω μισή
Νιώθω Μόνη μου
Τόσο μόνη μου...


https://www.youtube.com/watch?v=Z0DQxI3KM7o


Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Πάλι μου λείπεις...

Ο χρόνος τα αλλάζει όλα μέσα μας εκτός από κάτι που μένει έκπληκτο από την αλλαγή...
Το διάβασα...
Το πιστεύω...
Όλα για κάποιο λόγο γίνονται
Αλλά είναι σχεδόν πάντα αργά οταν τον μαθαίνεις
Σταθερά






Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Απλά τα πράγματα....







Ο εγωισμός τα κάνει περίπλοκα
Αυτός ο γίγαντας
Και πολύ απλά
Δεν μιλάμε
Και τι κερδίζεις απο αυτό?
Είσαι πιο ήρεμος?
Ποιό ευτυχισμένος?
Όλα είναι οκ?
Good for you....